Macierzanka? Lemoniada.

Dziś święto, w Polsce znane też jako Matki Boskiej Zielnej.

Z tej okazji przygotowałam aromatyczną lemoniadę. Z mnóstwem pyszności w środku.

Co prawda pogoda nas już tak bardzo nie rozpieszcza, ale wciąż trzeba łapać słońce- do słoika lub butelki.

Głównym składnikiem lemoniady jest macierzanka. Wiele książek zielarskich utożsamia ją z tymiankiem. Jedno i drugie w swojej nazwie łacińskiej ma thymus. 

Macierzanka od wielu lat ceniona jest za swoje właściwości. Te legendarne: 

"Thymus to po grecku odważny. Więc rzymscy żołnierze kąpali się w macierzance dla dodania sobie męstwa, a średniowieczne damy wręczały swym rycerzom gałązkę tej krzewinki, co bez zbędnych słów znaczyło: bądź dzielny, ale na wszelki wypadek niech cię wspiera ta roślina. W praktyce wyglądało to ponoć tak, że panowie wpinali sobie gałązkę macierzanki w zbroję, a wewnętrznie stosowali piwo, w ten sprawdzony sposób pozbywając się nieśmiałości. Szkoccy górale pili herbatę z górskiej odmiany tego ziela na noc dla odpędzenia strachów i duchów nieczystych, których ich góry były pełne, a rano dla zmniejszenia dolegliwości poalkoholowych. A w ogóle to należy podchodzić do niej z całą powagą, bo na średniowiecznej liście ziół czarodziejskich zajmowała pierwsze miejsce."

oraz czysto zdrowotne:

"Ma ona właściwości odkażające, bakteriobójcze i wykrztuśne. Używana jest przy kokluszu, kaszlu, zapaleniu oskrzeli, dychawicy oskrzelowej, a także w przypadkach przeziębienia i grypy. Ponad to pobudza wydzielanie soku żołądkowego, przez co reguluje trawienie. Pomaga w przypadkach nieżytu żołądka i jelit, wzdęciach oraz nadmiernej fermentacji. Wzmaga apetyt. Działa także przeciwskurczowo i wiatropędnie.
W medycynie ludowej macierzanka jest rośliną polecaną przy różnych chorobach kobiecych.
Zewnętrznie naparu z tej rośliny używa się do płukania ust i gardła, przemywania ran oraz jako kompres na zapalone miejsca. Macierzanka jest także stosowana do kąpieli wzmacniających."

Najczęściej macierzankę można spotkać w przydomowych skalniakach. W okresie kwitnienia ma przepiękne różowo-fioletowe kwiatuszki. Jej wspaniały aromat sprawdza się także w kuchni, jako dodatek mocno aromatyczny w daniach mięsnych. 

Lemoniada z macierzanki

na 2 litry

garść świeżej macierzanki

sok z 1 dużej cytryny

2-3 łyżki syropu z czarnego bzu lub brzozy (może użyć zwykłego miodu)

*lód do podania

Macierzankę zalewamy gorącą, ale nie wrzącą wodą i parzymy ok 3-5 minut. 

Studzimy. Dodajemy sok z cytryny i syrop/miód. Mieszamy.

Podajemy z lodem (*lub na gorąco, jeśli mamy taką ochotę. Wtedy tylko delikatnie studzimy, aby syrop/miód nie stracił swoich właściwości).

Ta kompozycja jest bardzo prosta i bardzo pyszna. Zioła są niesamowite.

Pięknego dnia!

Praline

Chłodnik agresotowo-kokosowo-ogórkowy

Lubicie dziwne i niecodzienne połączenia?

Spróbujcie tego chłodnika. Upały chyba ustały, lecz nigdy nie jest za późno na coś zimnego i pysznego!

Ekspresowe zakupy, ekspresowe przygotowanie, ekspresowy post i powolne delektowanie się każdym smakiem po kolei.

Moja kolejna oda do agrestu. 

Idealnie wyważone smaki, równomiernie i spójnie po sobie następujące.

Takie proste, a takie niecodzienne i pyszne. 

Dla odważnych bardziej i mniej. 

Składniki prosto z lodówki.

Chłodnik agrestowo-ogórkowo-kokosowy

przepis znaleziony w sieci, z moimi modyfikacjami

3-4 duże młode ogórki (gruntowe?)

puszka mleczka kokosowego

500g agrestu

1/2 łyżki posiekanego rozmarynu 

sól, pieprz do smaku

Agrest obieramy, dusimy z odrobiną wody. 

Ogórki obieramy.

Wszystkie składniki miksujemy razem.

Tym, którzy wolą bardziej kremowe zupy, polecam przetarcie chłodnika przez sito.

Podajemy od razu, lub po schłodzeniu w lodówce. 

Uwaga! Po zbyt długim czasie spędzonym w chłodziarce, chłodnik może podejść wodą.

A z informacji około kuchennych, zakochałam się w tym panu.

Znacie go? 

Udanej niedzieli!

Pozdrawiam,

P.

Syllabub- dekadencki deser agrestowy.

Agrest jest retro. 

Jego olbrzymi potencjał jest zdecydowanie nie wykorzystywany. 

To właśnie jego najwięcej mam w ogrodzie. Aż 4 krzaczki różnego rodzaju.

Dziś deser. 

Agrestowy, oczywiście.

Niesamowite połączenie smaków, w mojej ulubionej kompozycji warstwowej.

Najbardziej cieszy mnie fakt, że znów mogłam użyć swojej magicznej ferii aromatu w postaci syropu z czarnego bzu. :) 

Przepis znalazłam tutaj, ale odrobinę go zmodyfikowałam. 

Agrestowo-mangowe syllabub z syropem z czarnego bzu (w oryginale likier)

na 2-3 porcje

Mus:

• 600g agrestu
• 1 duże dojrzałe mango
• 2 łyżki cukru

Agrest myjemy i obieramy. Na małym ogniu gotujemy z cukrem, aż zmięknie i puści sok. 

Mango obieramy i kroimy jak nam wygodnie.

Wszystko razem miksujemy i przecieramy przez sito, aby pozbyć się agrestowych pestek i ewentualnych resztek.

Masa śmietanowa:

• 200ml śmietany 30%
• 3 łyżki domowego cukru waniliowego, utartego w moździerzu (można użyć zwykłego cukru pudru)
• 80ml białego wina
• 2 łyżki syropu lub likieru z czarnego bzu
• skórka z połowy cytryny
• 1 łyżeczka rozpuszczonej i ostudzonej żelatyny

Śmietanę ubijamy na sztywno i dodajemy po kolei resztę składników, dokładnie mieszając.

Wino delikatnie zetnie śmietanę, ale tak ma być (w końcu alkohol ścina białko).

Podajemy w kieliszkach kładąc według uznania warstwę na warstwie.
Przechowujemy w lodówce.

*Syllabub, czyli tradycyjny angielski deser, w którym posłodzone mleko lub śmietana poddane jest lekkiemu zsiadnięciu dzięki dodatkowi wina. 

Miłego dnia!

Szałwia, ricotta i bób.

Mam wakacje. Siedzę i nic nie robię. 

Wstaję w południe i leniwie zabieram się za parzenie herbaty.

Ubieram lekką (oczywiście) niebieską sukienkę i niespiesznie wyruszam w piętnastominutową podróż do ulubionych znajomych mniejszych i większych. :)

Piekę ciasto jogurtowe z owocami, które akurat mam pod ręką i kroję warzywa na leczo. 

Wchłaniam książki, po raz pierwszy i kolejny.

Tak mija dzień za dniem. 

Żadnych planów. To akurat jest niefajne.

Przechadzam się po sklepach ze starociami i znajduję wspaniały komplet niebieskich, klimatycznych mebli (sofa i dwa fotele). Niestety na drugi dzień ktoś go kupuje :( 

Na pocieszenie kupuję letnią torebkę z wyprzedaży. 

Pasuje do butów, przyda się. 

***

Szałwia, ricotta i bób.

+ makaron.

Minimum pracy, maksimum smaku i jakości. 

Fenomenalne połączenie. To chyba retro smak. 

Bób już na wykończeniu, więc trzeba go dojeść. 

Ja lubię najbardziej ten lekko zblanszowany, jeszcze baardzo zielony.

na 2-3 porcje

• 150g makaronu typu kokardki
• 120g ricotty
• 30ml śmietanki 30%
• 2 łyżki masła
• 2 łyżki posiekanej świeżej szałwii
• 250-300g bobu  

Bób gotujemy w osolonej wodzie ok 10 minut. Przelewamy zimna wodą, odstawiamy do ostudzenia.
Makaron również gotujemy w osolonej wodzie, aż będzie al dente. Przecedzamy.
W rondelku rozpuszczamy masło, dodajemy śmietankę i ricottę, mieszamy do połączenia składników. Dodajemy szałwię i chwilę trzymamy na ogniu.
Bób obieramy i dodajemy do ricotty.
Podajemy z makaronem, dekorujemy bobem i/lub szałwią.

To jest pyszne. Inne, ale pyszne. 

Pięknego dnia!
Pozdrawiam!
P.

Toż to skandal! Panna cotta i mus porzeczkowy.

Toż to skandal! Wieje nudą i starymi postami! 

Nie może tak dalej być!

Kto to widział, że by tak rzadko zaglądać na bloga! 

A na poważnie i całkiem serio.

Moja mobilność była ostatnio bardzo ograniczona, a świeżość umysłu upaćkana codziennością.

Nie byłam na wakacjach, na chwilę obecną też nigdzie się nie wybieram.

Chcę trochę więcej uwagi poświęcić swoim i Waszym wirtualnym czterem kątom, oraz posprzątać tu i tam.

Mam wiele (ambitnych?) planów u marzeń. Zobaczymy co z tego wyniknie. Jak znam siebie, może być różnie.

Ależ słowotok! Widać gołym okiem, że dawno mnie tu nie było. Jak miło postukać w tą klawiaturkę! :)

Wracając do sedna bloga, kuchni. 

Upały chyba trochę przystopowały, na placach i targach zagęściło się od pyszności. Mam to szczęście, że w ogródku rośnie kilka cennych krzaczków i drzewek. Chwała Babci za to!

Codziennie robię rundkę dookoła i podjadam to tego, to tamtego.

Dziś mam dla Was mój ulubiony deser, pannę cottę. Z moimi ulubionymi ogrodowymi skarbami- czerwonymi porzeczkami. Nie każdy je lubi, bo mają pestki i potrafią być wściekle kwaśne. "Mówi się trudno i żyje się dalej?" nie! Trzeba się do nich przekonać! :)

Panna cotta z musem porzeczkowym 

na 4 średnie porcje

za Martą Stewart z moimi zmianami

Panna Cotta

• 300ml śmietany 30%
• 200ml mleka
• ok 100g cukru pudru
• 2,5 łyżki żelatyny

Mleko podgrzewamy ze śmietaną, łączymy z cukrem.

Żelatynę zalewamy 5 łyżkami wody i czekamy aż napęcznieje. 

Dodajemy ją do mleka i mieszamy do całkowitego rozpuszczenia.

Mus porzeczkowy

• 700g czerwonych porzeczek
• 100-150g cukru
• 3 łyżki żelatyny

Porzeczki zasypujemy cukrem i podgrzewamy na małym ogniu, aż się rozpadną. 

Mieszamy, aby się nie przypaliły ok 7-10 minut.

Przecieramy przez sito (zostają niechciane pestki).

Żelatynę zalewamy 5 łyżkami wody i czekamy aż napęcznieje. 

Dodajemy ją do musu porzeczkowego i mieszamy do całkowitego rozpuszczenia.

Podanie

Do przygotowanych szklaneczek o pojemności ok 100-150ml wlewamy na przemian pannę cottę i mus porzeczkowy. Po wlaniu każdej warstwy należy odczekać ok godziny, aby nalać kolejną (inaczej kolory się pomieszają). 

Ja swoją zostawiłam na całą noc w lodówce i na dobre jej to wyszło. 

Jeśli wolicie luźniejszą konsystencję, polecam zmniejszyć ilość żelatyny w pannie i musie do 2 łyżek.

Serdecznie pozdrawiam życząc smacznego!

Praline

Niech się spełniają Wasze marzenia!

Lody z karmelizowaną gruszką.

Przepis na karmelizowaną gruszkę znalazłam u Polci już dawno. 

Podobał mi od początku, lecz dopiero kilka dni temu znalazłam czas, aby wszystko przygotować. 

Oczywiście okazało się, że potrzeba tylko kilku minut na karmelizację i godziny na 'odstanie'. 

Nieprawdopodobnie pyszna i chrupiąca gruszka połączyła się w moim małym kieliszku-pucharku z najzwyklejszymi lodami waniliowymi. Smakowało prosto, lecz wyśmienicie. 

Już wiem, że tak przygotowane gruszki najlepsze będą z lodami mocno orzechowymi!

Do przetestowania.

Karmelizowane gruszki

cytując za Polcią

• 2 gruszki
• pół szklanki cukru

Gruszki kroimy w plasterki i pozbywamy się gniazd nasiennych.
Każdy plasterek obtaczamy w cukrze i układamy w szerokim rondlu z grubym dnem.
Gotujemy przez 5 minut na średnim ogniu po czym ogień zmniejszamy i dodajemy cukier.
Gdy cukier rozpuści się zwiększamy delikatnie ogień pod rondlem i karmelizujemy gruszki przez 10-15 minut.
Delikatnie (uwaga gorące!) nabijamy je na patyczki do szaszłyków i studzimy.

• lody waniliowe lub orzechowe

Do pucharków nakładamy lody i dekorujemy ostudzone gruszki.

Podajemy natychmiast!

Smacznego!

***

Wakacje na wyciągnięcie ręki, a ja biegam od okienka do okienka.

Zobaczymy czy plany się zrealizują, czy pomogę tym, którym zamierzam, czy zrobię to co chcę. 

Dziś wiem, że jedno z malutkich marzeń zostało spełnione.

Pięknego tygodnia!

Praline

Cieszymy się truskawkami i ochładzamy nabiałem, czyli najlepszy sernik na zimno.

Sernik mogę jeść dniami i nocami.

Serki, jogurty, mleko... Tego nigdy nie może zabraknąć!

Jest gorąco i duszno, idealny moment na schładzający od wewnątrz nabiał.

By nie włączać piekarnika, słodkości robimy w LODÓWCE!

Kuchenna przyjaciółka w okresie letnim pracuje na najwyższych obrotach.

...

Gdy myślę o serniku na zimno, przed oczami mam białą, galaretkowatą masę, smakującą proszkiem z paczki i serkami homogenizowanymi. Temu mówię wielkie NIE. 

Musiałam zrobić go po swojemu. Wymieszać to i tamto, spróbować i jest!

Sernik, w którym przewodnim składnikiem jest twaróg. 

W towarzystwie swoich nabiałowych kuzynów. Niespodziewanie dobry!

Na ciasteczkowym spodzie, który można zamienić na wszędobylskie ciasto kruche, lub  w ostateczności z niego zrezygnować (tej opcji nie polecam).

Metodą prób i błędów mam na razie najlepszy z możliwych!

Plus pyszne, sezonowe truskawki!

Czego chcieć więcej?

Sernik na zimno, najlepszy

na dużą, prostokątną blachę

Spód:

• 300g kruchych ciasteczek (ja użyłam tych)
• 75g miękkiego masła (broń Boże margaryny)

Ciasteczka kruszymy w robocie kuchennym i łączymy z masłem.

Wykładamy blachę i wstawiamy do lodówki na czas przygotowania masy serowej.

Masa serowa:

• 1kg sera na serniki w wiadereczku
• 250ml śmietany 30%
• 125g serka homogenizowanego waniliowego
• 120g cukru pudru (lub więcej do smaku)
• 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego (opcjonalnie)
• 3-4 łyżki żelatyny
• ok 400g truskawek, przekrojonych na pół

Twaróg ucieramy w robocie, aby zrobił się "elastyczny".

Dodajemy przesiany cukier puder, gdy ładnie się połączą- włączamy serek homogenizowany i ekstrakt.

Jednolitą masę odstawiamy, aby odpoczęła.

Śmietanę ubijamy na sztywno i dodajemy łyżką do masy. 

Łyżką (!) delikatnie łączymy.

Żelatynę rozpuszczamy w gorącej wodzie (ok 120ml) i powoli łączymy z masą. 

Dokładnie mieszamy.

Wylewamy na przygotowany spód, a na górze układamy truskawki.  

Wstawiamy do lodówki na ok 3-4 godziny.

Dekoracja:

• 1-2 galaretki truskawkowe (jeśli wolimy mniej galaretki- używamy jedną, gdy lubimy dużo- bierzemy dwie ;))

Galaretki przygotowujemy zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Gdy lekko stężeją (nie mogą być płynne, bo przeleją się przez sernik i zrobi się pływająca ciasteczkowo-serowa wyspa; znam ten ból) wylewamy na wierzch. 

Ciasto odstawiamy do lodówki najlepiej na całą noc, aby dobrze wszystko stężało i wypiękniało. :)

Jest pyszne!

Smacznego!

A tu chciałabym się teraz przeteleportować. Do małego białego domku..