środa, 19 października 2011

Dyniowe klimaty, na osłodę po męczącym dniu.

Dynia mnie zainspirowała... 
A jako, że ja cały czas w klimatach nabiałowo-żelatynowych, połączyłam dwa pasy w jedną drogę. No i powiem Wam, że całkiem, całkiem po niej pojedziemy. Do smakowego raju! Pełnego ukojenia i zapachu. Rozgrzewającego i pobudzającego zmysły. 

Zauważyłam ostatnio, że pomimo trendu na patykowate ciało, wolimy jeść i patrzeć na słodkie. Udowodniono naukowo, że ci, którzy są na diecie jedzą więcej, gdy nadarzy się okazja. Tak więc wszyscy! Raz ,dwa! Porzucamy ograniczenia i żyjemy! Jak chcemy.

Potrzebujecie pomocy? Odwróćcie głowę w nieznaną dotąd stronę i ujrzyjcie tych, których znacie, a nie doceniacie. Uśmiechnijcie się do siebie rano i do wścibskiej sąsiadki pod sklepem. Będzie inaczej :) Niech świat staje się piękniejszy!
Na odwagę...

Panna Cotta cynamonowa na musie z dyni
200ml śmietanki 30%
360g (duży kubek) jogurtu naturalnego
250ml mleka 2%
100-150g cukru pudru
2,5 łyżki żelatyny
2 łyżki cynamonu

Jogurt mieszamy na jednolitą masę ze śmietaną i cukrem.
Mleko gotujemy. W 50ml rozpuszczamy żelatynę.
Wszystko mieszamy i studzimy.
Przelewamy do szklaneczek/foremek i odstawiamy do lodówki na miń 2h.

Mus dyniowy
700g dyni
70g brązowego cukru
2 garści pokrojonych rodzynek
pół gruszki

Dynię rozgotowujemy w kilku łyżkach wody ok 15 min.
Dodajemy cukier, do rozpuszczenia, mieszamy.
Wszystko blendujemy. Dodajemy rodzynki o utartą na paćkę gruszkę. Szybko łączymy.
Pannę wkładamy na moment do gorącej wody, aby łatwo odeszła od naczynka.

Na głębokim talerzu wylewamy sos, a na nim układamy pannę.

Podajemy od razu!



Jest pyszna!

Pozdrawiam,
Praline

sobota, 15 października 2011

Smażone spaghetti.

Nie wiem skąd i dlaczego. 

Dziś naszła mnie wena. Noże, miski, deski, garnki, patelnie. Zużyłam połowę mojego ekwipunku. Mieszałam, smażyłam, myślałam.
Nastał jakiś dziwny czas.

Ale dziś udało się! Udało się wejść do kuchni. Z sercem,  potrzebą. 
Słuchałam głosu Adele i Nigelli. Zatęskniłam za świętami. Za ciepłem. 
Jest mi gorąco i zimno jednocześnie. Chcę patrzeć na ogień i pić zimną wodę z cytryną.
Zjeść coś ostrego i łagodnego zarazem.

Oglądam książki. Jamiego oczywiście. Włoska wyprawa. 
Zatrzymuję oczy, po raz kolejny, na stronie 36.

Robię! Dodaję tylko coś od siebie.
Dynię.

Smażone spaghetti z dynią i papryką
na 4 osoby

300g makaronu spaghetti
700-900g dyni
3-4 łyżki słodkiej papryki
szczypta soli i pieprzu
dla chętnych, odrobina kurkumy
oliwa z oliwek


Makaron gotujemy w osolonej wodzie. Odcedzamy, przelewamy zimną wodą i lekko studzimy.
Dynię kroimy w małą kostkę.
W woku rozgrzewamy oliwę i podsmażamy dynię (można, a nawet należy ją posolić).
Makaron tniemy na ok. 8 cm kawałki i dorzucamy do dyni.
Podkręcamy ogień. Smażymy. Do wszystkiego dodajemy paprykę i kurkumę.
Podajemy od razu.

Smacznego!



Uwagi.
Sypnęłam przez przypadek odrobinę za dużo kurkumy, co widać na załączonym obrazku. Nie wpłynęło to jednak na smak dania.

Pozdrawiam serdecznie!
Praline

wtorek, 11 października 2011

Odkurzam Lendryggena.

Minęło lato.
Rozpoczęła się jesień.
Spadają liście.
Zbieram kasztany.
Sprzątam.
W ogrodzie i kuchni.
Przeglądam pocztę i blogi.
Nagle trafiam na lendryggen'a. Patrzę i nic nie widzę. Od kilku tygodni jakiś zastój.
Wyjeżdżam i wracam. Uczę się i pracuję. Staram się.
Widocznie za mało..

Ale pomimo tego uśmiecham się.
Jem jabłka z ogrodu i ciepły, babciny rosół.
Robię też zdjęcia. Mniej niż zwykle, ale nie przestaję.
I czasami gotuję coś łał.

Kupiłam wczoraj dynię. Ogromną. Jechałam z nią autobusem i trzymałam na kolanach.
A później ją rozkroiłam i przetworzyłam.

Zapraszam na..
 
Muffinki dyniowe z rozmarynem i wiejską kiełbasą

200g mąki razowej
100g mąki pszennej
150ml jogurtu
100ml mleka
50g masła
2 jajka
szczypta soli
500g upieczonej dyni
3 duże gałązki rozmarynu
200g wielskiej kiełbasy
1,5 łyż proszku do pieczenia


Suche składniki mieszamy razem.
Jajka lekko ubijamy i mieszamy z jogurtem i roztopionym masłem.
Dynię miksujemy na papkę.
Kiełbasę kroimy w małą kosteczkę, a rozmaryn drobniutko siekamy.
Wszystko łączymy razem i nakładamy do foremek.
Pieczemy 30 min w 180st.

Podajemy lekko ciepłe.


Pozdrawiam cieplutko!
Praline

sobota, 24 września 2011

Z gąbki na talerz *1*

Choć ja dalej w biegu, kreatywne myślenie mnie nie opuszcza. Przynajmniej taką mam nadzieję ;)
Już dawno, w mojej głowie narodził się pewien pomysł. Jako, że blisko mi do kosmetyków produkowanych na bazie naturalnych składników, postanowiłam wykorzystać połączenia zastosowane w żelach, szamponach etc. i skomponować dania z owymi roślinami w roli głównej. Na pierwszy ogień poszedł Złuszczający żel pod prysznic Nature z energetyzującą miętą i maliną.


Miętowe granulki świetnie wyglądają, a całość niesamowicie pachnie. Znam takich, co chcieli z tej butelki się napić ;)  Sama wolę jednak kroplę na gąbkę ;) A po ożywczej kąpieli coś w podobnej tonacji smakowo-zapachowej. Na ząb. Można nawet w środku nocy! Takie lekkie cudo nie zostawi po sobie śladu ;) Dzisiejsza panna cotta, nie wiedzieć czemu zniknęła w oka mgnieniu.  Miały być dwa poziomy malin, ale jakoś tak wyszło..   Pokolorowała się też sama. 

Warta uwagi!





PANNA COTTA MIĘTOWA Z MUSEM MALINOWYM I SOSEM CZEKOLADOWYM
na 6-8 sztuk

700g malin
5 łyżek cukru
1,5 łyżki żelatyny

Maliny zasypujemy cukrem i podgrzewamy.
Doprowadzamy do zagotowania i rozpuszczamy żelatynę.
Lekko ostudzone wlewamy do kokilek do 1/3 wysokości.
Wstawiamy do lodówki do stężenia.

200ml śmietanki 30%
360g (duży kubek) jogurtu naturalnego
250ml mleka 2%
100-150g cukru pudru
3 torebki herbaty miętowej lub pęczek świeżej
2,5 łyżki żelatyny

Jogurt mieszamy na jednolitą masę ze śmietaną i cukrem.
Mleko gotujemy. W 50ml rozpuszczamy żelatynę, a w resztą zalewamy miętę. Parzymy ok 4-6 minut.
Wszystko mieszamy i studzimy.

Wylewamy na stężały mus i powtarzamy etap czekania.

Przygotowujemy sos.

100g czekolady mlecznej
3 łyżki kakao
ok 3 łyżek mleczka zagęszczonego (do uzyskania odpowiedniej konsystencji)
2 łyżki kwaśnej śmietany
5 łyżek cukru pudru

Czekoladę rozpuszczamy i kąpieli wodnej.
Dodajemy pozostałe składniki wg kolejności cały czas mieszając sos.
Smacznego!

Na zdjęciu sosu nie ma :( Zgubił się po drodze do obiektywu. ;) Tak samo jak mięta. Z czego na czubku dzieło zwieńczyła dumna z siebie melisa.

Pozdrawiam
Praline

poniedziałek, 19 września 2011

Jabłkami jesień się zaczna.

Muszą mieć szorstką skórkę
Muszą być twarde i słodko-kwaśne.
Muszą mieć dużo soku i pachnieć.
Muszą mieścić się w ręce.
Nie lubię olbrzymów.

Nie muszą być błyszczące i krwisto czerwone.
Nie mogą mieć papierowego środka.

Muszą być moje.

Pod względem jabłek jestem okropnie wybredna. Ale jak już trafię. Wpadam. Dlatego chodzę z nożykiem w torebce ;)

Ojjj... wena coś jeszcze na urlopie..

Za to suflet na talerzu Wasz!

Częstujcie się! :))




Potrzebujemy (na 9 porcji. Wybacz nie chce mi się tego dzielić :) Nawet nie ma to sensu. Jedna osoba może zjeść nawet trzy swoje racje.)

9 jabłek (Dużych. Szt. ok 250g. Odmiana nie rozpadająca się podczas pieczenia.)
+ 2 do masy
40g cukru
1 łyżka najprawdziwszego masła
4 jajka (oddzielone, w temp. pokojowej)
2 łyżeczki cynamonu
sok z połowy cytryny


Sos.

100ml śmietany 30%
100ml jogurtu
100ml mleczka skondensowanego
40-50g cukru pudru

Do ozdoby suszone morele.

Jabłka (9) myjemy. Odcinamy im spód (stawiamy do góry dnem, tak żeby nie przewracały się i odcinamy powstały wierzch, dążąc do równego poziomu).
Wydrążamy środek, zostawiając ścianki ok 0,5 cm.
Delikatnie smarujemy 'gołe' części sokiem z cytryny (aby nie ściemniały).
Pozostałe 2 jabłka obieramy i trzemy na tarce. Dusimy je z łyżką wody. Gdy zmiękną przecieramy przez sito (jak powidła). Do musu (cały czas podgrzewanego) dodajemy masło, cukier i cynamon. Mieszamy do połączenia. Studzimy.
W tym czasie ubijamy białka ze szczyptą soli i rozgrzewamy piekarnik na 190st.
Gdy masa się ostudzi powoli mieszając dodajemy najpierw po jednym żółtku, później po łyżce białek. Łączymy szybko, lecz nie energicznie.
Nakładamy do jabłek -ułożonych w formie wyłożonej folią- zostawiając 0,5 cm u góry.
Pieczemy -uważnie obserwując- 20 min. Podajemy od razu.

Z Sosem.

Łączymy wszystkie składniki ew. dodając kilka kropli soku cytrynowego do smaku.
Morele kroimy w paseczki.

Układamy obok gorącego sufletu.

Wygląda i smakuje.

***

Pozdrawiam! :)

środa, 14 września 2011

Na trzy gryzy.

No.. góra cztery-pięć ;)

Zaczęła się szkoła, intensywna praca, wieczne zabieganie.
Śniadania w biegu i obiady na mieście. Kobiałka (?) malin za 4,9 zł i szara reneta po 3,6zł.
Obładowane ręce i tułaczka autobusem.
I początek mojej jesieni.
Pożółkłe liście i spadające gruszki. Mokra i ciemnozielona trawa.
Pastelowo-szarawe kolory otaczającej rzeczywistości. Pudła szaliczków i apaszek stosami przewalające się przez korytarz. Lubię to ;) 

Do ręki w przerwie śniadaniowej. Szybkie, pyszne i wygodne.

I świecące latarnie o 18:30.


Batoniki Muesli

puszka mleczka skondensowanego (lub nie, jednak w tym wypadku dodajemy ok 4 łyżek miodu)
2 szklanki muesli (bez dodatków)
3/4 szklanki bakalii

Mleczko rozgrzewamy w rondlu i dodajemy muesli.
Podgrzewamy ok 7 min, by płatki trochę zmiękły.
Łączymy z bakaliami i wykładamy do keksówki.
"Suszymy" w 150st. ok 20 min.

Podajemy ostudzone, pokrojone w batoniki.
Chętni mogą polać wierzch czekoladą :)


Smacznego!



Pozdrawiam Was serdecznie i życzę sobie więcej czasu dla blogosfery! :))
Praline

Ps. Dziękuję Ludziom za miłe popołudnie. Jeśli to przeczytacie, będzie mi bardzo miło :)

sobota, 27 sierpnia 2011

Mirabelka do kwadratu.

Mirabelka, czyli owoc retro, nieco zapomniany i wykluczony oraz smak mojego dzieciństwa u babci.

Bardzo wszechstronny i jeszcze bardziej kwaśny. Za to mirabelki lubię. Żółte śliweczki poddane obróbce enzymów w śliniankach jak i temperaturze smakują wyśmienicie. U mnie dziś zamknięte w słoikach na dni cieplejsze, by orzeźwiały i przypomniały o wakacjach, oraz na te zimniejsze, aby rozgrzewały i intrygowały podniebienie. Cudem zebrane, szczęśliwe i piękne. Zostawiły kolor i zapach stojący się duchocie. Półki w spiżarce już mają co dźwigać, a ja jeszcze nie powiedziałam ostatniego słowa. Stoją już: ogórki kiszone i w sałatkach z chilli (bez tego nie umiemy przetrwać), dżem wisniowy, keczup i dymion z winem.  

Zawsze zastanawiałam się nad różnicami między konfiturami, powidłami, dżemami i marmoladami. Z pomocą przyszła mi stara książka znaleziona w kuchni. Piszą w niej panie Otylia i Stanisława:

"Konfitury otrzymuje się przez gotowanie całych owoców lub dużych kawałków w silnie osłodzonym syropie. Owoce w konfiturze są przejrzyste i nie wymagają pasteryzowania. Gotowanie konfitur ma na celu przesycenie owoców cukrem w taki sposób, aby nie rozpadły się. Dlatego należy je gotować powoli, z przerwami, unikać wrzenia. Gotować w naczyniach płaskich. [...] "

"Powidła otrzymuje się przez zagęszczenie owoców rozdrobnionych lub całych bez dodatku cukru. Wodę należy odparować przez umieszczenie owoców cienkimi warstwami w płaskich, szerokich naczyniach. [...]"

"Dżemy sporządza się z owoców wykazujących właściwości galaretujące. Gotować je można w różny sposób, to znaczy albo cukier daje się wprost do owoców i bez dodania wody ogrzewa całość na wolnym ogniu lub przesypać cukrem i odstawić na noc, a na drugi dzień rozpocząć gotowanie. Powszechnie gotuje się owoce w gęstym syropie z cukru i wody albo -lepiej- soku i cukru.[...]"

"Marmolady można przygotowywać z prawie wszystkich owoców [...] dobierając je według właściwości smakowych. Przyrządza się je zawsze w ten sam sposób. Owoce rozgotowuje się, przeciera i odparowuje do odpowiedniej gęstości. [...]"

I już jestem mądrzejsza! ;) Wobec tego moje dzisiejsze przetwory to marmolada i chutney (gęsty słodko-kwaśny sos podawany do pieczonych mięs, ryb albo wędlin. Pochodzi z Indii, w Europie upowszechnili go Brytyjczycy). 
W takim razie zapraszam po przepis na mirabelki do kwadratu!

Marmolada mirabelkowa najprostsza  

500g mirabelek
200-250g cukru

Owoce podgrzewamy na małym ogniu co jakiś czas mieszając. Gdy puszczą sok dodajemy cukier i dalej gotujemy. Ten etap jest czasochłonny, lecz nie tak bardzo jak przy np. powidłach śliwkowych. Po rozpadnięciu się owoców, przecieramy je przez sito i jeszcze chwilę gotujemy.  

Aby sprawdzić czy marmolada jest już gotowa, wyłóż łyżkę marmolady na talerzyk i spróbuj przedzielić na dwie części. Jeśli się nie zlewa, to znaczy, że można przekładać do słoiczków i pasteryzować (20 min w 85st.)


 

Chutney mirabelkowy do mięs
przepis pochodzi z dodatku do Gazety Wyborczej "Zapamiętaj lato" 2010

1 kg mirabelki 
6-10 ząbków czosnku
szczypta cynamonu
szczypta ostrej papryki w proszku
5 goździków
1/2 łyżeczki utłuczonej kolendry
szczypta utartej gałki muszkatołowej
szczypta curry
szczypta soli
2 łyżki cukru
1 średnie słodkie jabłko (dodałam od siebie)

Owoce myjemy, drylujemy i wsypujemy do garnka. Dusimy na małym ogniu. Gdy będą miękkie, przecieramy przez sitko. 
Czosnek rozcieramy z solą, przyprawy rozdrabniamy w moździerzu. Dodajemy do mirabelek wymienione wcześniej składniki oraz cukier. Jabłko obieramy i trzemy na średnich oczkach. Dodajemy. Gotujemy jeszcze chwilę. Gorący sos przekładamy do słoiczków i zakręcamy. Odwracamy do góry dnem i pozostawiamy do ostygnięcia. Nie trzeba już pasteryzować (ja profilaktycznie, zapasteryzowałam).


Poznajcie się bliżej z mirabelką. WARTO!

Pozdrawiam ciepło w te upały, 
Praline